Yoncada Gübreleme: Fosforun Yem Bitkisi
Yonca, yüksek verimi ve besleyiciliğiyle "yem bitkilerinin kraliçesi" sayılır. Çok yıllık bir baklagil olduğu için beslenme mantığı diğer bitkilerden farklıdır: azotunu havadan kendisi bağlar, asıl ihtiyacı fosfordur.
Azot: az ver, gerisini bitki bağlasın
Yonca kök yumrularındaki bakterilerle havanın serbest azotunu toprağa aktardığı için, tesis (kuruluş) yılı dışında genellikle azotlu gübreye ihtiyaç duymaz. Ekimle birlikte yalnızca fideciği desteklemek için düşük dozda (birkaç kg/da) başlangıç azotu verilir. Fazla azot hem gereksiz hem de bakterinin işini baltalar.
Fosfor: yoncanın baş besini
Yonca fazlaca fosfora ihtiyaç duyar; fosfor eksikliğinde kök sistemi zayıf kalır ve kalite düşer. Kaynaklarda ekim öncesi toprak işlemesinde dekara yaklaşık 12-16 kg saf fosfor önerilir; ayrıca her yararlanma yılı için sonbaharda benzer bir fosfor takviyesi yapılır. Uzun ömürlü bir bitki olduğu için bu düzenli fosfor geri beslemesi verimi ayakta tutar.
Potasyum
Ekim sırasında dekara 15-20 kg dolayında potasyum önerilir. Ancak ülkemiz topraklarının çoğu (Karadeniz hariç) potasyumca zengin olduğundan, ihtiyaç toprak analizine göre belirlenmeli; gereksiz gübrelemeden kaçınmak hem ekonomik hem çevresel açıdan önemlidir.
Ekim nöbeti armağanı
Yonca ve diğer baklagil yem bitkileri, toprağı azotça zenginleştirir, derindeki fosforu çözüp yüzeye taşır ve erozyonu önler. Bu yüzden kendinden sonra ekilecek ürüne hazır ve verimli bir toprak bırakırlar. Organik madde ile birlikte bu döngü toprak sağlığını uzun vadede yükseltir.